Nights In The White Satin

O obrazie

Światło przenika przez warstwy złota i brązu niczym wspomnienie, które nie chce zgasnąć. Ciepłe refleksy wynurzają się z ciemności, drżą na powierzchni obrazu i rozpływają się w niej jak noc zamknięta w jedwabiu. Złoto staje się szeptem, brąz – cieniem, a biel ukrytą przestrzenią pomiędzy snem a przebudzeniem.

To opowieść o ciszy, bliskości i czasie, który na chwilę zatrzymał swój bieg. O nocy miękkiej jak satyna, pełnej światła pulsującego pod powierzchnią mroku.