Szum

O obrazie

Czerń i biel przenikają się tu jak zakłócony obraz, urwany szept lub wspomnienie, które nie potrafi przybrać wyraźnego kształtu. Kontrastowe formy tworzą rytm pełen napięcia raz gwałtowny, raz niemal nieruchomy.

Delikatny brokat pojawia się na powierzchni jak krótkie rozbłyski światła ukrytego w chaosie. Nie dominuje kompozycji, lecz subtelnie ją ożywia, przypominając migotanie ekranu, drobiny pyłu lub światło przebijające się przez noc.

„Szum” jest obrazem o przestrzeni pomiędzy ciszą a dźwiękiem, porządkiem a przypadkiem. To zapis emocji, których nie da się wypowiedzieć wprost można je jedynie dostrzec w drżeniu linii, kontrastach i krótkich błyskach światła.